“Ja, al dat maatwerk de hele tijd, daar word ik een beetje moe van. En er wordt veel geld aan uitgegeven. Voorheen was het zo: je doet je ding, als je vastloopt ga je om tafel met collega’s en zorg je dat je samen tot een oplossing komt, en je draagt allemaal de verantwoordelijkheid dat het goed komt. Dat is maatwerk. Nu beginnen ze meteen al met ‘maatwerk’ zonder triage te doen. Je wil niet weten wat voor geld wordt uitgegeven aan vakanties, matrassen van 800 euro. Zo werk ik niet. Als we die uitzondering maken voor een klant, wat is dan de opbrengst precies?
 
We hebben het continu over uitzonderingen. Maar ik loop al heel lang mee en de zaken die aangedragen worden zijn geen uitzonderingen. Ja. Wat ik wil zien is dat je een zeer weloverwogen besluit neemt en je tijd neemt. Als iemand ergens recht op heeft en we kunnen de uitzondering maken, dan mis ik de ‘wat levert dit concreet op en wat kunnen we concreet verwachten?’. Niet vingerwijzen, emotie, maar onderbouwen. Ik hou van triage. Dan word ik hier als kritisch gezien. En niet eens door ketenpartners, meer intern eigenlijk.
 
Ik geloof echt wel in maatwerk hoor maar ik wil geen ongelijke kansen creëren. Het moet voor de burger niet uitmaken wie hij voor zich heeft van de gemeente. Iedereen heeft recht op een gelijke kans.”